Conjugación del verbo regular 'sospechar' en español en pretérito perfecto de indicativo

 0    10 informačný list    nedostatok
stiahnuť mp3 vytlačiť hrať Skontrolujte sa
 
otázka español Odpoveď español
yo [sospechar]
1. persona singular, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
yo he sospechado
tú [sospechar]
2. persona singular, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
tú has sospechado
él [sospechar]
3. persona singular, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
él ha sospechado
ella [sospechar]
3. persona singular, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
ella ha sospechado
Usted [sospechar]
3. persona singular, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
Usted ha sospechado
nosotros [sospechar]
1. persona plural, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
nosotros hemos sospechado
vosotros [sospechar]
2. persona plural, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
vosotros habéis sospechado
ellos [sospechar]
3. persona plural, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
ellos han sospechado
ellas [sospechar]
3. persona plural, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
ellas han sospechado
Ustedes [sospechar]
3. persona plural, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
Ustedes han sospechado

Ak chcete pridať komentár, musíte byť prihlásený.