Conjugación del verbo regular 'sonar' en español en pretérito pluscuamperfecto de indicativo

 0    10 informačný list    nedostatok
stiahnuť mp3 vytlačiť hrať Skontrolujte sa
 
otázka español Odpoveď español
yo [sonar]
1. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
yo había sonado
tú [sonar]
2. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
tú habías sonado
él [sonar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
él había sonado
ella [sonar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
ella había sonado
Usted [sonar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
Usted había sonado
nosotros [sonar]
1. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
nosotros habíamos sonado
vosotros [sonar]
2. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
vosotros habíais sonado
ellos [sonar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
ellos habían sonado
ellas [sonar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
ellas habían sonado
Ustedes [sonar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
Ustedes habían sonado

Ak chcete pridať komentár, musíte byť prihlásený.