Conjugación del verbo regular 'nombrar' en español en Pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo

 0    10 informačný list    nedostatok
stiahnuť mp3 vytlačiť hrať Skontrolujte sa
 
otázka español Odpoveď español
yo [nombrar]
1. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
yo hubiera nombrado
tú [nombrar]
2. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
tú hubieras nombrado
él [nombrar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
él hubiera nombrado
ella [nombrar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
ella hubiera nombrado
Usted [nombrar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
Usted hubiera nombrado
nosotros [nombrar]
1. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
nosotros hubiéramos nombrado
vosotros [nombrar]
2. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
vosotros hubierais nombrado
ellos [nombrar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
ellos hubieran nombrado
ellas [nombrar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
ellas hubieran nombrado
Ustedes [nombrar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
Ustedes hubieran nombrado

Ak chcete pridať komentár, musíte byť prihlásený.