Conjugación del verbo regular 'disuadir' en español

 0    196 informačný list    nedostatok
stiahnuť mp3 vytlačiť hrať Skontrolujte sa
 
otázka español Odpoveď español
yo [disuadir]
1. persona singular, presente, indicativo
začať sa učiť
yo disuado
tú [disuadir]
2. persona singular, presente, indicativo
začať sa učiť
tú disuades
él [disuadir]
3. persona singular, presente, indicativo
začať sa učiť
él disuade
ella [disuadir]
3. persona singular, presente, indicativo
začať sa učiť
ella disuade
Usted [disuadir]
3. persona singular, presente, indicativo
začať sa učiť
Usted disuade
nosotros [disuadir]
1. persona plural, presente, indicativo
začať sa učiť
nosotros disuadimos
vosotros [disuadir]
2. persona plural, presente, indicativo
začať sa učiť
vosotros disuadís
ellos [disuadir]
3. persona plural, presente, indicativo
začať sa učiť
ellos disuaden
ellas [disuadir]
3. persona plural, presente, indicativo
začať sa učiť
ellas disuaden
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, presente, indicativo
začať sa učiť
Ustedes disuaden
yo [disuadir]
1. persona singular, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
yo he disuadido
tú [disuadir]
2. persona singular, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
tú has disuadido
él [disuadir]
3. persona singular, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
él ha disuadido
ella [disuadir]
3. persona singular, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
ella ha disuadido
Usted [disuadir]
3. persona singular, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
Usted ha disuadido
nosotros [disuadir]
1. persona plural, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
nosotros hemos disuadido
vosotros [disuadir]
2. persona plural, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
vosotros habéis disuadido
ellos [disuadir]
3. persona plural, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
ellos han disuadido
ellas [disuadir]
3. persona plural, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
ellas han disuadido
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, pretérito perfecto compuesto, indicativo
začať sa učiť
Ustedes han disuadido
yo [disuadir]
1. persona singular, pretérito imperfecto, indicativo
začať sa učiť
yo disuadía
tú [disuadir]
2. persona singular, pretérito imperfecto, indicativo
začať sa učiť
tú disuadías
él [disuadir]
3. persona singular, pretérito imperfecto, indicativo
začať sa učiť
él disuadía
ella [disuadir]
3. persona singular, pretérito imperfecto, indicativo
začať sa učiť
ella disuadía
Usted [disuadir]
3. persona singular, pretérito imperfecto, indicativo
začať sa učiť
Usted disuadía
nosotros [disuadir]
1. persona plural, pretérito imperfecto, indicativo
začať sa učiť
nosotros disuadíamos
vosotros [disuadir]
2. persona plural, pretérito imperfecto, indicativo
začať sa učiť
vosotros disuadíais
ellos [disuadir]
3. persona plural, pretérito imperfecto, indicativo
začať sa učiť
ellos disuadían
ellas [disuadir]
3. persona plural, pretérito imperfecto, indicativo
začať sa učiť
ellas disuadían
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, pretérito imperfecto, indicativo
začať sa učiť
Ustedes disuadían
yo [disuadir]
1. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
yo había disuadido
tú [disuadir]
2. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
tú habías disuadido
él [disuadir]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
él había disuadido
ella [disuadir]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
ella había disuadido
Usted [disuadir]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
Usted había disuadido
nosotros [disuadir]
1. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
nosotros habíamos disuadido
vosotros [disuadir]
2. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
vosotros habíais disuadido
ellos [disuadir]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
ellos habían disuadido
ellas [disuadir]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
ellas habían disuadido
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
začať sa učiť
Ustedes habían disuadido
yo [disuadir]
1. persona singular, pretérito perfecto simple, indicativo
začať sa učiť
yo disuadí
tú [disuadir]
2. persona singular, pretérito perfecto simple, indicativo
začať sa učiť
tú disuadiste
él [disuadir]
3. persona singular, pretérito perfecto simple, indicativo
začať sa učiť
él disuadió
ella [disuadir]
3. persona singular, pretérito perfecto simple, indicativo
začať sa učiť
ella disuadió
Usted [disuadir]
3. persona singular, pretérito perfecto simple, indicativo
začať sa učiť
Usted disuadió
nosotros [disuadir]
1. persona plural, pretérito perfecto simple, indicativo
začať sa učiť
nosotros disuadimos
vosotros [disuadir]
2. persona plural, pretérito perfecto simple, indicativo
začať sa učiť
vosotros disuadisteis
ellos [disuadir]
3. persona plural, pretérito perfecto simple, indicativo
začať sa učiť
ellos disuadieron
ellas [disuadir]
3. persona plural, pretérito perfecto simple, indicativo
začať sa učiť
ellas disuadieron
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, pretérito perfecto simple, indicativo
začať sa učiť
Ustedes disuadieron
yo [disuadir]
1. persona singular, pretérito anterior, indicativo
začať sa učiť
yo hube disuadido
tú [disuadir]
2. persona singular, pretérito anterior, indicativo
začať sa učiť
tú hubiste disuadido
él [disuadir]
3. persona singular, pretérito anterior, indicativo
začať sa učiť
él hubo disuadido
ella [disuadir]
3. persona singular, pretérito anterior, indicativo
začať sa učiť
ella hubo disuadido
Usted [disuadir]
3. persona singular, pretérito anterior, indicativo
začať sa učiť
Usted hubo disuadido
nosotros [disuadir]
1. persona plural, pretérito anterior, indicativo
začať sa učiť
nosotros hubimos disuadido
vosotros [disuadir]
2. persona plural, pretérito anterior, indicativo
začať sa učiť
vosotros hubisteis disuadido
ellos [disuadir]
3. persona plural, pretérito anterior, indicativo
začať sa učiť
ellos hubieron disuadido
ellas [disuadir]
3. persona plural, pretérito anterior, indicativo
začať sa učiť
ellas hubieron disuadido
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, pretérito anterior, indicativo
začať sa učiť
Ustedes hubieron disuadido
yo [disuadir]
1. persona singular, futuro perfecto, indicativo
začať sa učiť
yo habré disuadido
tú [disuadir]
2. persona singular, futuro perfecto, indicativo
začať sa učiť
tú habrás disuadido
él [disuadir]
3. persona singular, futuro perfecto, indicativo
začať sa učiť
él habrá disuadido
ella [disuadir]
3. persona singular, futuro perfecto, indicativo
začať sa učiť
ella habrá disuadido
Usted [disuadir]
3. persona singular, futuro perfecto, indicativo
začať sa učiť
Usted habrá disuadido
nosotros [disuadir]
1. persona plural, futuro perfecto, indicativo
začať sa učiť
nosotros habremos disuadido
vosotros [disuadir]
2. persona plural, futuro perfecto, indicativo
začať sa učiť
vosotros habréis disuadido
ellos [disuadir]
3. persona plural, futuro perfecto, indicativo
začať sa učiť
ellos habrán disuadido
ellas [disuadir]
3. persona plural, futuro perfecto, indicativo
začať sa učiť
ellas habrán disuadido
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, futuro perfecto, indicativo
začať sa učiť
Ustedes habrán disuadido
yo [disuadir]
1. persona singular, futuro, indicativo
začať sa učiť
yo disuadiré
tú [disuadir]
2. persona singular, futuro, indicativo
začať sa učiť
tú disuadirás
él [disuadir]
3. persona singular, futuro, indicativo
začať sa učiť
él disuadirá
ella [disuadir]
3. persona singular, futuro, indicativo
začať sa učiť
ella disuadirá
Usted [disuadir]
3. persona singular, futuro, indicativo
začať sa učiť
Usted disuadirá
nosotros [disuadir]
1. persona plural, futuro, indicativo
začať sa učiť
nosotros disuadiremos
vosotros [disuadir]
2. persona plural, futuro, indicativo
začať sa učiť
vosotros disuadiréis
ellos [disuadir]
3. persona plural, futuro, indicativo
začať sa učiť
ellos disuadirán
ellas [disuadir]
3. persona plural, futuro, indicativo
začať sa učiť
ellas disuadirán
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, futuro, indicativo
začať sa učiť
Ustedes disuadirán
yo [disuadir]
1. persona singular, condicional compuesto
začať sa učiť
yo habría disuadido
tú [disuadir]
2. persona singular, condicional compuesto
začať sa učiť
tú habrías disuadido
él [disuadir]
3. persona singular, condicional compuesto
začať sa učiť
él habría disuadido
ella [disuadir]
3. persona singular, condicional compuesto
začať sa učiť
ella habría disuadido
Usted [disuadir]
3. persona singular, condicional compuesto
začať sa učiť
Usted habría disuadido
nosotros [disuadir]
1. persona plural, condicional compuesto
začať sa učiť
nosotros habríamos disuadido
vosotros [disuadir]
2. persona plural, condicional compuesto
začať sa učiť
vosotros habríais disuadido
ellos [disuadir]
3. persona plural, condicional compuesto
začať sa učiť
ellos habrían disuadido
ellas [disuadir]
3. persona plural, condicional compuesto
začať sa učiť
ellas habrían disuadido
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, condicional compuesto
začať sa učiť
Ustedes habrían disuadido
yo [disuadir]
1. persona singular, condicional simple
začať sa učiť
yo disuadiría
tú [disuadir]
2. persona singular, condicional simple
začať sa učiť
tú disuadirías
él [disuadir]
3. persona singular, condicional simple
začať sa učiť
él disuadiría
ella [disuadir]
3. persona singular, condicional simple
začať sa učiť
ella disuadiría
Usted [disuadir]
3. persona singular, condicional simple
začať sa učiť
Usted disuadiría
nosotros [disuadir]
1. persona plural, condicional simple
začať sa učiť
nosotros disuadiríamos
vosotros [disuadir]
2. persona plural, condicional simple
začať sa učiť
vosotros disuadiríais
ellos [disuadir]
3. persona plural, condicional simple
začať sa učiť
ellos disuadirían
ellas [disuadir]
3. persona plural, condicional simple
začať sa učiť
ellas disuadirían
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, condicional simple
začať sa učiť
Ustedes disuadirían
(tú) [disuadir]
2. persona singular, imperativo afirmativo
začať sa učiť
(tú) disuade
él [disuadir]
3. persona singular, imperativo afirmativo
začať sa učiť
él disuada
ella [disuadir]
3. persona singular, imperativo afirmativo
začať sa učiť
ella disuada
Usted [disuadir]
3. persona singular, imperativo afirmativo
začať sa učiť
Usted disuada
(nosotros) [disuadir]
1. persona plural, imperativo afirmativo
začať sa učiť
(nosotros) disuadamos
(vosotros) [disuadir]
2. persona plural, imperativo afirmativo
začať sa učiť
(vosotros) disuadid
ellos [disuadir]
3. persona plural, imperativo afirmativo
začať sa učiť
ellos disuadan
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, imperativo afirmativo
začať sa učiť
Ustedes disuadan
(tú) no [disuadir]
2. persona singular, imperativo negativo
začať sa učiť
(tú) no disuadas
él no [disuadir]
3. persona singular, imperativo negativo
začať sa učiť
él no disuada
ella no [disuadir]
3. persona singular, imperativo negativo
začať sa učiť
ella no disuada
Usted no [disuadir]
3. persona singular, imperativo negativo
začať sa učiť
Usted no disuada
(nosotros) no [disuadir]
1. persona plural, imperativo negativo
začať sa učiť
(nosotros) no disuadamos
(vosotros) no [disuadir]
2. persona plural, imperativo negativo
začať sa učiť
(vosotros) no disuadáis
ellos no [disuadir]
3. persona plural, imperativo negativo
začať sa učiť
ellos no disuadan
Ustedes no [disuadir]
3. persona plural, imperativo negativo
začať sa učiť
Ustedes no disuadan
yo [disuadir]
1. persona singular, presente, subjuntivo
začať sa učiť
yo disuada
tú [disuadir]
2. persona singular, presente, subjuntivo
začať sa učiť
tú disuadas
él [disuadir]
3. persona singular, presente, subjuntivo
začať sa učiť
él disuada
ella [disuadir]
3. persona singular, presente, subjuntivo
začať sa učiť
ella disuada
Usted [disuadir]
3. persona singular, presente, subjuntivo
začať sa učiť
Usted disuada
nosotros [disuadir]
1. persona plural, presente, subjuntivo
začať sa učiť
nosotros disuadamos
vosotros [disuadir]
2. persona plural, presente, subjuntivo
začať sa učiť
vosotros disuadáis
ellos [disuadir]
3. persona plural, presente, subjuntivo
začať sa učiť
ellos disuadan
ellas [disuadir]
3. persona plural, presente, subjuntivo
začať sa učiť
ellas disuadan
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, presente, subjuntivo
začať sa učiť
Ustedes disuadan
yo [disuadir]
1. persona singular, pretérito perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
yo haya disuadido
tú [disuadir]
2. persona singular, pretérito perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
tú hayas disuadido
él [disuadir]
3. persona singular, pretérito perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
él haya disuadido
ella [disuadir]
3. persona singular, pretérito perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
ella haya disuadido
Usted [disuadir]
3. persona singular, pretérito perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
Usted haya disuadido
nosotros [disuadir]
1. persona plural, pretérito perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
nosotros hayamos disuadido
vosotros [disuadir]
2. persona plural, pretérito perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
vosotros hayáis disuadido
ellos [disuadir]
3. persona plural, pretérito perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
ellos hayan disuadido
ellas [disuadir]
3. persona plural, pretérito perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
ellas hayan disuadido
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, pretérito perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
Ustedes hayan disuadido
yo [disuadir]
1. persona singular, pretérito imperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
yo disuadiera
tú [disuadir]
2. persona singular, pretérito imperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
tú disuadieras
él [disuadir]
3. persona singular, pretérito imperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
él disuadiera
ella [disuadir]
3. persona singular, pretérito imperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
ella disuadiera
Usted [disuadir]
3. persona singular, pretérito imperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
Usted disuadiera
nosotros [disuadir]
1. persona plural, pretérito imperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
nosotros disuadiéramos
vosotros [disuadir]
2. persona plural, pretérito imperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
vosotros disuadierais
ellos [disuadir]
3. persona plural, pretérito imperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
ellos disuadieran
ellas [disuadir]
3. persona plural, pretérito imperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
ellas disuadieran
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, pretérito imperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
Ustedes disuadieran
yo [disuadir]
1. persona singular, pretérito imperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
yo disuadiese
tú [disuadir]
2. persona singular, pretérito imperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
tú disuadieses
él [disuadir]
3. persona singular, pretérito imperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
él disuadiese
ella [disuadir]
3. persona singular, pretérito imperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
ella disuadiese
Usted [disuadir]
3. persona singular, pretérito imperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
Usted disuadiese
nosotros [disuadir]
1. persona plural, pretérito imperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
nosotros disuadiésemos
vosotros [disuadir]
2. persona plural, pretérito imperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
vosotros disuadieseis
ellos [disuadir]
3. persona plural, pretérito imperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
ellos disuadiesen
ellas [disuadir]
3. persona plural, pretérito imperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
ellas disuadiesen
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, pretérito imperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
Ustedes disuadiesen
yo [disuadir]
1. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
yo hubiera disuadido
tú [disuadir]
2. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
tú hubieras disuadido
él [disuadir]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
él hubiera disuadido
ella [disuadir]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
ella hubiera disuadido
Usted [disuadir]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
Usted hubiera disuadido
nosotros [disuadir]
1. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
nosotros hubiéramos disuadido
vosotros [disuadir]
2. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
vosotros hubierais disuadido
ellos [disuadir]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
ellos hubieran disuadido
ellas [disuadir]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
ellas hubieran disuadido
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
začať sa učiť
Ustedes hubieran disuadido
yo [disuadir]
1. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
yo hubiese disuadido
tú [disuadir]
2. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
tú hubieses disuadido
él [disuadir]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
él hubiese disuadido
ella [disuadir]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
ella hubiese disuadido
Usted [disuadir]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
Usted hubiese disuadido
nosotros [disuadir]
1. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
nosotros hubiésemos disuadido
vosotros [disuadir]
2. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
vosotros hubieseis disuadido
ellos [disuadir]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
ellos hubiesen disuadido
ellas [disuadir]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
ellas hubiesen disuadido
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 2, subjuntivo
začať sa učiť
Ustedes hubiesen disuadido
yo [disuadir]
1. persona singular, futuro, subjuntivo
začať sa učiť
yo disuadiere
tú [disuadir]
2. persona singular, futuro, subjuntivo
začať sa učiť
tú disuadieres
él [disuadir]
3. persona singular, futuro, subjuntivo
začať sa učiť
él disuadiere
ella [disuadir]
3. persona singular, futuro, subjuntivo
začať sa učiť
ella disuadiere
Usted [disuadir]
3. persona singular, futuro, subjuntivo
začať sa učiť
Usted disuadiere
nosotros [disuadir]
1. persona plural, futuro, subjuntivo
začať sa učiť
nosotros disuadiéremos
vosotros [disuadir]
2. persona plural, futuro, subjuntivo
začať sa učiť
vosotros disuadiereis
ellos [disuadir]
3. persona plural, futuro, subjuntivo
začať sa učiť
ellos disuadieren
ellas [disuadir]
3. persona plural, futuro, subjuntivo
začať sa učiť
ellas disuadieren
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, futuro, subjuntivo
začať sa učiť
Ustedes disuadieren
yo [disuadir]
1. persona singular, futuro perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
yo hubiere disuadido
tú [disuadir]
2. persona singular, futuro perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
tú hubieres disuadido
él [disuadir]
3. persona singular, futuro perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
él hubiere disuadido
ella [disuadir]
3. persona singular, futuro perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
ella hubiere disuadido
Usted [disuadir]
3. persona singular, futuro perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
Usted hubiere disuadido
nosotros [disuadir]
1. persona plural, futuro perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
nosotros hubiéremos disuadido
vosotros [disuadir]
2. persona plural, futuro perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
vosotros hubiereis disuadido
ellos [disuadir]
3. persona plural, futuro perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
ellos hubieren disuadido
ellas [disuadir]
3. persona plural, futuro perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
ellas hubieren disuadido
Ustedes [disuadir]
3. persona plural, futuro perfecto, subjuntivo
začať sa učiť
Ustedes hubieren disuadido

Ak chcete pridať komentár, musíte byť prihlásený.